- Vijfentwintig dagen gewend aan kijken naar vormen die letters schenen te zijn, zonder ze evenwel te kunnen lezen. Gevels afgespeurd naar schaarse bekende tekens. Nu word ik duizelig van door straten te lopen waar ik alle opschriften kan begrijpen: ik absorbeer nog te gulzig.
- Af en toe de typische post-reis opwinding bij het zien van een Belgische nummerplaat. Evenwel overwoekerd door een lichte doch permanente depressie omtrent volle straatbeelden zonder Paykans.
- Honderden blanken passeren, zonder een knik van herkenning omdat je uit hetzelfde werelddeel komt.
- Met bewondering kijken naar de ingewikkelde en elegante hoofddoekconstructies van vrouwen. Medelijden omdat wij geen bazaars hebben met honderden, nee duizenden motiefjes.
- Ging alles daar niet sneller en allerter zonder kilometriek, zebrapaden en rode lichten? Verkeersregels maken mensen lui. (Al weren ze zich fel, hier in de Brugse Poort).
- Op de bus naar het centrum staan wachten terwijl tientallen auto’s vol lege plaatsen in dezelfde richting tsjokken.
- Maar ook: comfortabele stoelen, niet eens met plastiek overtrokken! Een regenbui! Langs winkels lopen waar warme lucht naar buiten komt, in plaats van omgekeerd. Anonimiteit. Een rekening betalen zonder de zorg er misschien op te worden gelegd. Een wasmachine.  Frans brood. Turks brood. Belgisch brood. Fruittaart. Pasta. (Bier. Wijn. Schuimwijn. Mojito. Duvel.) De radio. Een trui. Hmmm.
« Thuis!
20.08.07
Please Leave a Comment!