Van Yazd naar Shiraz, zuiderse stad, al eeuwen beroemd om z’n dichters, geleerdheid, prachtige tuinen en rijke wijngaarden. Dat die dichters zich in hun graf zouden omdraaien als ze wisten dat hier op hun nagedachtenis een glas thee gedronken werd i.p.v. die overheerlijke Shirazwijn (geexporteerd naar o.a. Frankrijk, trouwens), dat zal het Moslimestablishment wel worst wezen (kalfsworst, uiteraard -excuseer).

Alcohol of niet, verplichte sluiers of persoonlijke vrijheid, ’s avonds op straat is het hier een drukte en leven van jewelste. Iedereen de straat op, zien en gezien worden. Best wel gezellig, hier. Graslei en Gentse Feesten zonder bier, zeg maar. Zo zie je maar dat het after all overal a small world is: iedereen loopt hier met een high tech gsm, de koffiezet die vanochtend gezellig stond te pruttelen is van exact hetzelfde type als de mijne en de thee die we hier drinken is van Lipton. Dat de kaas die we ’s ochtends eten smaakt alsof je in een oud schaap bijt en dat de konfituur van wortelen of van iets tussen citroenen en mais is blijkt gemaakt te zijn, dat nemen wij erbij als kleine culturele verschilletjes. Tot later.