Gisterenavond troffen we een Gents koppel (Tom & Ebru, zie rechts bij de links) dat met de motor Eurazie doorkruist. Dankzij de alcohol-nultolerantie ging het vroege opstaan deze morgen vlot. We tsjeezden naar het busstation, voor een 7 uur durende busrit in ‘de gele banaan’ (pleonasmes of tautologieen, wij doen daar niet aan mee op reis): een moderne Volvo-joekel. Zoals te verwachten viel, was binnenin ongeveer alles nog omwenteld met plastiek, zoals bij levering. Vooraan informeerden twee schermpjes ons bovendien over temperatuur, de noodzaak van het vrijhouden van the gangway, en het verbod op storen van de chauffeur. Enkele opmerkelijke zinnetjes die de revue passeerden:

Dear God, make this a safe trip for us. Praise be upon Mohammad and his tribe. First Iran tourism, then global tourism.

Dan Shiraz. Stijn en Marlies herinneren zich het fenomeen van vorig jaar: er zijn zo van die steden waar het eerste hotel bingo! is, en andere waar de zoektocht vlak op het middaguur valt, doorspekt wordt met corrupte taxichauffeurs en een onbeschofte Koreaanse medereiziger, en bovendien eindeloos is. Het tweede dus.

Maar sindsdien valt Shiraz prima mee. Aangename temperatuur, vriendelijke doch lichtjes plakkerige geinteresseerden (iemand afwimpelen omdat hij te gastvrij is: doet raar), hopen brol in de bazaars (het went: na 7 dagen heb ik zelfs al een verlanglijstje), brede lanen vol rondhangende mensen en smog-dampende auto’s, een menu met als keuzes:

• kebab
• rice and kebab
• chicken kebab
• rice and chicken kebab

Spannend!